Razna ratna i politička previranja na prostorima Balkana koja su ispunila poslednju dekadu dvadesetog veka, uticala su na to da se ljudi iz nekadašnje Jugoslavije, rasele širom sveta. U potrazi za boljim i kvalitetnijim, ali pre svega bezbednijim životom, veliki broj stanovnika, nevezano za nacionalnost, napustio je zemlju i ostao u inostranstvu. Mnogi su svoje živote počinjali iznova, u dalekim nepoznatim zemljama, tražeći azil i spasavajući glavu. Drugi su pak, poučeni iskustvima ovih prvih, za svojom korom hleba i bežeći od aktuelnosti trusnog Balkana, polazili u inostranstvo u godinama koje su se mogle nazvati mirnodopskim. Treća kategorija ljudi, ona je koja iznova sledi svoje pretke, i zemlju napušta tragajući za poslom, ljubavima i brakovima, boljim obrazovanjem… I dvadeset i kusur godina kasnije, iste se destinacije pojavljuju kao najaktuelnije za beg iz “zemlje krvi i meda“. A balkanske duše, gde god bile, u nepravilnim 7/8 ritmovima kucaju, zauvek šaljući signal nemira usađenog u buntovni gen.

Švedska primala azilante

Trenutno aktuelna priča o migrantima, koje u zemljama Balkana danas mnogi vide kao usputne prolaznike, nekada je bila direktno vezana za Balkance. Bežeći od grotla rata, mnogi su našli spas u skandinavskim zemljama, a najotvorenija za pomoć delu stanovništva bila je Švedska. Tražioci azila danas u Švedskoj imaju svoje poslove, porodice i nove živote. To je i razlog zbog čega brojni Balkanci malo, malo odlaze u Švedsku, u posetu nekom svom. Spoj nekadašnje loše političke situacije i turizma, ogleda se upravo u ovim posetama.

Vekovna relacija

Još u vreme kada je ustanička Srbija cvetala i branila svoje interese, boreći se protiv Turaka, pojedine su srpske mudre glave tražile spas u Austrougarskoj. Od tada je postao aktuelan manir da se iz Srbije ide u Beč. Viena, odnosno Beč, kako su ga nazivali Mađari, bila je prestonica kulture, pa su mnogi tamo išli na školovanje. Danas, dva veka kasnije, bivši stanovnici Jugoslavije, Beč vide kao priliku da se obrazuju, ali i da rade. Oko 750 000 ljudi sa prostora Jugoslavije danas živi u Beču, a pojedine ulice nose ime upravo po određenim pojmovima sa ovih prostora. Belgrade gasse, jedan je od primera. Bečlije neretko imaju priliku da slušaju balkansku muziku, po klubovima i kafanama koje drže bivši Jugosloveni. Danas je, za razliku od nekada, mnogo lakše preseliti se u Austriju. Specijalizovane firme za selidbe u inostranstvo čine da se prekogranične procedure lakše prođu. Stanovi su u Beču u visini cene stanova u Beogradu, pa nije ni čudo što mnogi odlučuju da svoju selidbu u inostranstvo usmere upravo ka ovom gradu.

Transatlantske destinacije

Jedna od, takođe, popularnih destinacija za Balkance, devedesetih godina bila je Kanada. Ta zemlja i danas je na meti migranata iz Srbije, Hrvatske, Bosne, Makedonije, jer je lako doći do posla,a uslovi za rad i socijlana pravda su na visokom nivou. Iako je reč o zemlji potpuno drugačijeg senzibiliteta, klime i položaja, Balkanci Kanadu rado biraju jer je odnos tamošnjeg stanovništva prema doseljenicima više nego korektan.

Ostrvo za privremeni rad

Početak trećeg milenijuma obeležio je, između ostalog, i trend da se pokuša sa brzom zaradom u nekoj bliskoj, a ipak dalekoj zemlji. Tako su, zbog ekonomske situacije, mnogi odlazili na Kipar i Maltu, da se bave poslovima kojim domorodačko stanovništvo nikako nije htelo. Od poslova bodigardova, spasilaca, konobara i šankera, do majstora na građevini, stanovnici Ex Yu prostora zarađivali su pristojne svote novca. Nažalost, danas je mnogo teže zaraditi jer je velika većina poslodavaca shvatila opšte navike, pa zapošljava samo proverene kandidate. Malta je i dalje aktuelna među onima koji ne planiraju da dugoročno rešavaju svoj društveni status.

 

0